Outback hospital-ity

Hello,

We zijn weer terug in de bewoonde wereld! Na wat problemen in Cairns (batterijoplader kapot en verse motorolie) zijn we het binnenland ingetrokken.

Na een bochtige klim over de Great Dividing Range, hebben we de lava-tubes bezocht. Dat zijn tunnels van gestolde lava. Buiten was er paniek, want een grote bosbrand kwam wel erg dichtbij.

Daarna begon de reis door de outback pas echt. Een beroerde weg waar we meer moeten remmen dan gassen vanwege de overspringende kangoeroes. De lucht van de kadavers is ook niet al te plezierig. We zien er ook emu's.

De temperatuur stijgt flink en de plaatsen liggen steeds zo'n 500 km uit elkaar. Binnen doet de airco goed zijn best, dus we hebben geen last van de hitte. Behalve buiten, waar het in de hete wind niet uit te houden is.

Al snel merken we dat het in de outback anders is dan aan de kust. Teun stapt uit om na een lange rit naar Cloncurry de tent neer te zetten. Dan gaat het mis. Hij stort zowat in en wordt naar het plaatselijke hospitaal gebracht. Hij trilt van top tot teen en heeft moeite met ademhalen. Hij moet de nacht aan het infuus blijven liggen. Het is een combinatie van dehydration (uitdroging) en een voedselvergiftiging of een 'bug'. Ook een waarde in het bloed (bilirubin) is 4 keer zo hoog. Niet best dus. Hij moet uiteindelijk 3 nachten blijven, want de bloedtests worden gedaan in Mount Isa, een eind verderop. Gelukkig mag Juud ook 2 nachten blijven. Die heeft teuntje weer helemaal op de been gebracht.

Na het oponthoud tuffen we verder naar Tennant Creek. Het is in de avond nog steeds 40+ in de Aboriginalplaats (shithole volgens de redelijk racistische Aussies). De auto stottert ook wat, maar dat blijkt een vervuilde brandstoffilter te zijn. Ze hebben hier namelijk dirty fuel en andere meuk die je beter niet in de auto kunt gooien.

Uiteindelijk komen we toch bij Kings Canyon, Uluru (Ayers Rock) en Watarrka (Olga's). De Rode attracties zijn schitterend. We lopen en rijden er een paar dagen rond. Daarna vertekken we langzaam uit het Red Centre, waar het zand ook echt rood is. Onderweg komen we nog in wat kleine zandstormen terecht, maar we overleven de trip zonder al te veel moeite.

Onderweg staan we nog een nachtje in het mijnstadje Coober Pedy. We zetten de tent daar op in een oude opaalmijn. Echt vreem om 3 meter onder de grond te slapen. De sterren in de desert zijn ook adembenemend.

Nu zijn we weer onder, in Adelaide om precies te zijn. Het is 20 graden koeler en we komen weer iedere minuut mensen tegen. Weer even wennen dus.

Voor de liefhebbers staan er weer wat foto's op het net. Ze zijn te vinden op http://www.mijnalbum.nl/Album=FCV3AA3C.

Tot de volgende keer.

Groetjes Juud en Teun